Ik had eigenlijk geen idee waarover ik zou moeten schrijven, want mede door de aanschaf van een nieuw huis en alles wat daarmee te maken heeft, is een behoorlijk deel van het sportjaar 2011 aan mij voorbij gegaan. Tegen de tijd dat ik in mijn nieuwe onderkomen gesetteld was brak echter de pleuris uit bij Ajax en een onderwerp was dan ook snel gekozen.

Nu kan ik wel alle gebeurtenissen in en rond de ArenA nog een keer de revue laten passeren, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik daar niet zoveel zin in heb. Vooral heb ik met verbazing al het gekonkel aanschouwd en me afgevraagd waarom er bij de regerend landskampioen altijd gedonder is. Oké, bij mijn club Feyenoord gebeurt ook wel eens wat - denk maar aan de rellen eerder dit jaar bij het Maasgebouw - en ook vele andere verenigingen uit de vaderlandse competitie zijn niet vrij van interne strubbelingen. Maar dat staat schijnbaar in geen verhouding tot de niet aflatende stroom aan soap-achtige verwikkelingen die zich rond de Amsterdamsche Football Club Ajax ontrolt.

En dan te bedenken dat Ajax een beursgenoteerde onderneming is. Je zal er maar aandeelhouder van zijn. Een pretaandeel, zo werden de verhandelbare stukken van de hoofdstedelingen ooit omschreven. Veel plezier hebben de aandeelhouders echter niet gehad van hun belang in Ajax. In de laatste vijf jaar zakte de koers met bijna een kwart naar ongeveer 6,80 euro.

Als je kijkt naar de personen die het in de afgelopen jaren voor het zeggen hebben gehad bij Ajax krijg je niet het idee dat daar veel mensen tussen zitten die zich met hun ziel en zaligheid aan de club wilden verbinden. Michael van Praag, dat was nog een voorzitter die respect afdwong, maar daarna kwamen John Jaakke en Uri Coronel. Ik ken beide heren niet persoonlijk, maar ik kan me iets voorstellen bij de weerstand die bij op zijn minst een deel van de achterban leeft of leefde ten opzichte van deze beleidsmakers.

In de afgelopen zomer werd de basis gelegd voor weer een nieuw hoofdstuk in de schijnbaar eindeloze reeks ruzies binnen de gelederen bij Ajax. Wie op de voorpagina van deze site het dossier ‘Machtsstrijd bij Ájax’ aanklikt raakt al gauw het spoor bijster. Kort samengevat komt het er op neer dat de poging van Johan Cruijff om Tscheu La Ling als algemeen directeur van Ajax benoemd te krijgen door de andere vier leden van de raad van commissarissen geblokkeerd werd.

Vervolgens werd achter de rug van Cruijff om Louis van Gaal tot algemeen directeur gebombardeerd, met Danny Blind en Martin Sturkenboom als diens secondanten.  Deze manier van handelen schoot bij het kamp-Cruijff uiteraard in het verkeerde keelgat en een heuse bestuurscrisis was het gevolg. Guus Hiddink en Marco van Basten, zij werden naar voren geschoven en net zo snel - al dan niet uit eigen beweging - weer afgeserveerd.

Edgar Davids vertelde in een gesprek met Joep Schreuder dat diens mede-commissaris Cruijff hem racistisch benaderd had, maar later zwakte de oud-international zijn uitspraken af. Davids werd geportretteerd als degene die de drijvende kracht was achter de aanstelling van Van Gaal en werd daarna op jeugdcomplex De Toekomst tot persona non grata verklaard.

Cruijff zegde - niet geheel onverwacht - het vertrouwen in zijn medecommissarissen op en sleepte de vier overige leden van de rvc, alsmede de NV Ajax, voor de rechter. Deze oordeelde dat Van Gaal op onrechtmatige wijze tot directeur was benoemd en schortte diens aanstelling op. De verliezers in deze procesgang besloten om in beroep te gaan en het wachten is nu op de volgende gerechtelijke uitspraak.

Ook op het veld slaagde Ajax erin om een maximum aan publiciteit te genereren. Niet zozeer vanwege de sportieve prestaties, ook al waren die best oké, maar vooral vanwege de daad van een eencellige die het een strak plan leek om doelman Esteban in de bekerwedstrijd tegen AZ aan te vallen. Deze 19-jarige minkukel uit Almere slaagde niet in zijn opzet om de Alkmaarse goalie met een karatetrap te vellen, want deze zag hem net op tijd aan komen vliegen en ging vervolgens zélf in het offensief.

Esteban kreeg van de dienstdoende scheidsrechter een rode kaart en de beelden van het gebeuren gingen de hele wereld over. De rode prent werd geseponeerd en de vraag is nu wat er met de gestaakte wedstrijd moet gebeuren. Net zoals het de vraag is hoe het nu verder moet met Ajax. Wanneer kunnen alle geledingen binnen de club weer door één deur en wanneer gaat het in de ArenA weer vooral over voetbal en niet over de randzaken die veel meer aandacht krijgen dan ze verdienen.